2. Sayımız Çıkarken: Gölgenin SineFilozofisi

Serdar Öztürk

Öz


Platon’un meşhur mağara alegorisinde ihmal edilen en önemli unsurlardan birisi, “gölge”nin bir insanlık durumu olarak her daim güncelliğini korumasıdır. Bu gölge, bazen gölge tiyatrosu örneğinde olduğu gibi Karagöz olarak kendisini gösterir, bazen “demon” örneğinde olduğu gibi insanın içindeki karanlık yönlere, şer öğelere gönderme yapan unsurlara dikkat çeker. Keza, Freud ve Jung da değişik bağlamlarla da olsa gölge durumlarıyla uğraştı. Freud, benliği üçe böldüğünde en alta, aslında bilinçaltı denilen “gölge”yi, karanlık tarafı koymuştu. Jung ise her insanın sevmediği ve gizleme yoluna girdikleri yolları gölge olarak niteledi. İnsan eylemlerindeki çelişkiler aynı zamanda insanın gizlemek, örtmek, maskelemek zorunda kaldığı bu gölge yön ile aşikâr görünen eylemleri ve düşünceleri arasındaki çelişkiden kaynaklanır. Gelgelelim Jung, insanın bu gölgeyi bastırmak, yok saymak yerine onunla el sıkışmasının gerekli olduğunu savundu. Çünkü gölge, tıpkı persona yani maske yanımız gibi kişiliği oluşturan bir unsurdur.


Tam Metin:

PDF

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.