Göstergebilimsel Film Çözümlemelerinin Bergsoncu Eleştirisi

Mustafa Kemal Sancar

Öz


Ferdinand de Saussure ve Charles Sanders Peirce tarafından temelleri atılan göstergebilim çalışmaları,
Christian Metz tarafından sinema analiz yöntemi olarak kullanılmıştır. Sinemayı bir dil olarak niteleyen
Metz; flmlerin en küçük gösterge birimi olan çekimlerin toplamından ibaret olduğunu ileri sürmüştür.
Buna göre göstergeler arasındaki yapısal ilişkileri ortaya koyarak flmin içindeki gizli anlamları
açığa çıkarmak mümkündür. Bu çalışmanın amacı, göstergebilimin flmlere yönelik ortaya koyduğu
varsayımları ve flmleri çözümleme yöntemini eleştirmektir. Bu eleştiri için Henri Bergson’un felsef
argümanlarından yararlanılmıştır. Bergson’a göre insan zihni şeyleri iki farklı yolla algılamaktadır:
Zekâ ve sezgi yoluyla. Zekâ, hayatın içinde sabit olan şeyleri algılama kabiliyetine sahiptir. Bu nedenle
hayatın akışı içinde gerçekleşen şeyler zekâ tarafından ancak durdurularak ve kavramsallaştırılarak
algılanabilir. Sezgi ise şeyleri akış içinde algılama yetisine sahiptir. Bir sinema flmi de zekânın
algıladığı sabit şeylerin yanında ancak flmsel akış içinde idrak edilebilecek sezgisel anlamlara sahiptir.
Göstergebilimsel flm çözümlemeleri, bu sezgi ile kavranabilecek anlam düzeylerini analiz dışında
bırakmaktadır. Bir flm çözümlemesinde flmin tüm anlam evreni ancak edebi bir dil ile mümkündür.
Çünkü flmi izleme akışı içinde gerçekleşen anlamlar yalnızca edebi bir üslupla tarif edilebilir

Tam Metin:

PDF

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.